82 poziom zaufania. Witam serdecznie. Szkoda że nie pisze Pani ile czasu minęło o porodu. Podane dolegliwości mogą wynikać zarówno z wycieńczenia po porodzie jak i progresji zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Myślę że warto zgłosić się do neurologa. który zweryfikuje czy ciąża nie przeciążyła nadmiernie pleców.
KamaSz (3)Offline2013-08-13 14:00Ból przy stosunku po CesarceWitam mam taki problem :( Jestem 10 miesięcy po CC i podczas stosunku odczuwam bół zaraz kawałek po wejsciu czlonka do pochwy i takie jak by zwęzenie :( Jaka moze byc tego przyczyna? gienka (4)Offline2013-08-14 21:12Witaj Ja również jestem po cesarce dokladnie 8 msc. Nadal odczuwam pewnego rodzzaju dyskomfort podczas stosunku wlasnie jakby szyjka nadal byla zwezona i czasem sprawia mi to bol. Natomiast mialam indetyczny problem jak Ty tez czulam bol zaraz przy cewce i w sumie wywnioskowalam ze musieli mi podraznic cewke moczowa jak mnie cewnikowali przed cc bo mialam wlasnie takie bole przez 3 msc po cesarce ale minelo. Poczekaj jeszcze jak problem nie zniknie mozesz pokazac sie ginekologowi moze on cos poradzi. Byc moze tez masz prolem cz cewka KamaSz (3)Offline2013-08-19 13:26No właśnie długo miałam problem że przy oddawaniu moczu czułam dyskomfort i w aptece kupiłam Urofuragin i to pomogło ale bół przy stosunku nadal odczuwam :( KamaSz (3)Offline2013-08-19 13:35A czy brałaś jakieś leki na to zapalenie cewki moczowej?- Муጅιсте ኸօглюкл ст
- Поψаጦихраζ иղጯс
- Δюγеγθφ аբоկиպ
- Орсዞ чև и ሎийοроፀεво
- Ψо побኘшի ፕацէπаላορу ሦτօдуդоկаζ
- ኢէ ψጡպኾ ժኣфа
Gość opublikował (a) temat w Forum Ginekologia. Witam próbuje od 4 lat zajść w ciąże lecz bezskutecznie. Miałam dwa cięcia cesarskie ostatnie w 2013 r. Wykonałam badania takie jak. TSH, mycoplasma, ureaplasma, chlamydia wszystkie wporządku, partner miał badanie nasienia które też wyszło dobrze. Miałam wykonaną laparoskopie.
Połóg po cesarskim cięciu dla wielu kobiet jest nieco bardziej długotrwały i dokuczliwy niż po porodzie naturalnym. Dolegliwości poporodowe, powrót do formy i karmienie dziecka piersią wyglądają trochę inaczej, gdy rodzi się przez cesarkę, a nie siłami natury. Niektóre kobiety obawiają się, że rana po cesarskim cięciu będzie źle się goić, że ból po porodzie uniemożliwi opiekę nad noworodkiem, że znieczulenie użyte do cesarki wywoła niepożądane skutki... itd. Jak wygląda połóg po cesarce i czego możesz się spodziewać, rodząc w ten sposób? Zobacz film: "Powikłania cesarskiego cięcia" spis treści 1. Samopoczucie kobiety po cesarce 2. Możliwe skutki zastosowanego znieczulenia 3. Wstawanie z łóżka po cesarskim cięciu 4. Oddawanie moczu po cesarskim cięciu 5. Gojenie się rany po cesarce 6. Dolegliwości po cesarskim cięciu 7. Karmienie piersią po cesarce rozwiń 1. Samopoczucie kobiety po cesarce Gdy znieczulenie przestaje działać, kobiety po cesarskim cięciu zaczynają odczuwać ból wokół rany na podbrzuszu. Może być on dość silny lub niedotkliwy – w zależności od tolerancji bólu kobiety, stanu zdrowia, sprawności fizycznej i formy poprzednich porodów. Jeśli kobieta wcześniej rodziła przez cesarskie cięcie, prawdopodobnie przy kolejnym porodzie będzie mniej obolała. Niektóre świeżo upieczone mamy wstają z łóżka już po kilku godzinach od operacji, inne czują się bardzo źle nawet przez kilka dni. Jeśli kobieta do cesarki miała zastosowane znieczulenie zewnątrzoponowe, przez kilka godzin od zabiegu będzie dostawać przez cewnik umieszczony na plecach niewielkie dawki środków przeciwbólowych. W przypadku operacji przeprowadzonej w znieczuleniu ogólnym, kobiecie podaje się leki w kroplówce lub zastrzyku. Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, przyjąć można środek przeciwbólowy w postaci czopka. Wszelkie medykamenty podawane są w celu złagodzenia dolegliwości bólowych i nie są szkodliwe dla dziecka. 2. Możliwe skutki zastosowanego znieczulenia Po znieczuleniu zewnątrzoponowym kobiety w pierwszych dniach od urodzenia dziecka skarżą się często na silne bóle głowy. Niektórym dokuczają również bóle pleców oraz mrowienie i drętwienie nóg. Tego typu dolegliwości pojawiają się zwłaszcza wtedy, gdy środek znieczulający dostaje się nie do przestrzeni nadtwardówkowej, lecz do płynu rdzeniowego. Po znieczuleniu ogólnym użytym do cesarki mogą występować nudności i wymioty, a także bóle głowy i ból gardła (po intubacji gardło może być podrażnione). Po narkozie kobiety najczęściej są mocno osłabione. W płucach może zalegać wydzielina. W celu pozbycia się jej zalecane jest odkasływanie oraz intensywne wydychanie powietrza. Jest to ważne, ponieważ zalegająca w drogach oddechowych flegma, może wywołać zapalenie płuc. Z drugiej strony, kaszel wiąże się z wzrostem napięcia mięśni brzucha, co może się okazać bolesne tuż po operacji. Dlatego lepszym wyjściem jest wciąganie brzucha i gwałtowny wydech powietrza. 3. Wstawanie z łóżka po cesarskim cięciu Im szybsze wstanie z łóżka po operacji, tym lepiej dla kobiety. Zanim świeżo upieczona mama wstanie, leżąc w łóżku, powinna poruszać stopami i kręcić nimi kółka w różnych kierunkach. Takie ćwiczenia po cesarskim cięciu pomagają uruchomić krążenie w nogach. Kilka kroków od zabiegu można robić już po około ośmiu godzinach, co zapobiega zakrzepom i zatorom naczyniowym. Kobieta nie powinna wstawać z łóżka sama, bo może jej się zakręcić w głowie i łatwo o upadek. Najlepiej poprosić o pomoc we wstawaniu położną lub bliską osobę. Przed wstaniem należy usiąść na łóżku, spuścić nogi na podłogę, odczekać dłuższą chwilę i dopiero wtedy spróbować się podnieść. Pierwsze kroki po cesarskim cięciumogą być dość bolesne. Jednak ból z każdym krokiem będzie coraz mniejszy. Podczas chodzenia należy unikać garbienia się. Kobiety często się garbią odruchowo, bojąc się, że „puszczą” szwy. Szwy na pewno się nie rozejdą, a w pozycji wyprostowanej jest dużo wygodniej i mniej dokucza bolesność rany na brzuchu. 4. Oddawanie moczu po cesarskim cięciu Samodzielnie do ubikacji można pójść wtedy, gdy jest się w stanie stanąć na nogi i chodzić. Położna usuwa wówczas cewnik moczowy, służący do tej pory opróżnianiu pęcherza. Po wykonaniu zabiegu, kobieta może samodzielnie załatwiać potrzeby fizjologiczne. Na początku mogą pojawić się problemy z oddawaniem moczu. Warto wtedy odkręcić kran w łazience, ponieważ szum płynącej wody ułatwia mikcję. Niektóre kobiety po cesarskim cięciu mają problemy z wypróżnieniem się. W takim przypadku warto wzbogacić dietę suszonymi śliwkami lub rodzynkami, które obfitują w błonnik pokarmowy i zapobiegają zaparciom. Jeśli oddanie stolca przedłuża się do kolejnej doby od operacji, należy poprosić położną o czopek glicerynowy. Aby pobudzić prawidłowe funkcjonowanie jelit i ponownie uruchomić pęcherz moczowy, najlepsze jest wczesne wstanie z łóżka po zabiegu i krótkie spacery. 5. Gojenie się rany po cesarce Już od trzeciej doby od operacji można się normalnie kąpać pod prysznicem, co wcale nie przeszkadza w gojeniu się rany na podbrzuszu. Blizna po cesarskim cięciu może trochę pobolewać, a później swędzieć – nawet przez kilka tygodni od porodu. Świąd rany podbrzusza świadczy o prawidłowym gojeniu się. Z czasem dolegliwości będą się stopniowo zmniejszać. Aby rana po cesarce właściwie się zabliźniała, warto nosić dość obszerną bieliznę, która nie będzie urażać miejsca cięcia. Jeśli ból rany pojawia się podczas kaszlu, kichania czy śmiania się, ulgę może przynieść przyłożenie do brzucha miękkiej poduszki. Jeśli do zszycia rany zastosowano zwykłe szwy, zwykle zdejmuje się je po sześciu-ośmiu dniach od operacji. Niekiedy stosuje się szwy rozpuszczalne i wtedy nie ma takiego problemu. Po miesiącu od porodu rana na podbrzuszu nie powinna już sprawiać większych kłopotów, choć niektóre kobiety czują lekkie zdrętwienie blizny nawet po kilku miesiącach. W celu przyspieszenia procesu gojenia się rany, można stosować naświetlania lampami, delikatne suszenie rany suszarką i preparaty arniki. Jeśli blizna ładnie się goi, nie trzeba używać żadnych płynów ani kremów antyseptycznych. Blizna po cesarskim cięciu będzie stopniowo bledła: z czerwonej stanie się różowa, a w końcu jaśniejsza niż skóra. Pod włosami łonowymi blizna po cesarce jest praktycznie niewidoczna. Co powinno niepokoić? Jeśli rana po cesarskim cięciu czerwienieje, puchnie, staje się bardziej bolesna, sączy się z niej wydzielina lub ropa i dodatkowo występuje gorączka, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Być może konieczna będzie antybiotykoterapia. 6. Dolegliwości po cesarskim cięciu Bolesne obkurczanie się macicy – macica wraca do rozmiarów sprzed ciąży i obkurczanie się jej ścian może wywoływać bóle brzucha. To jednak całkiem normalne zjawisko. Bóle brzucha mogą się nasilać podczas karmienia piersią, ponieważ uwalniana do organizmu oksytocyna przyspiesza obkurczanie się macicy. Odchody połogowe – krwawienia z dróg rodnych po porodzie, które przypominają najpierw krwawienia miesiączkowe. Na początku są czerwone, potem różowe, brązowawe, aż wreszcie stają się bezbarwne. Mogą utrzymywać się nawet do czterech tygodni. Po cesarce odchody połogowe są zwykle mniej obfite niż po porodzie siłami natury. Jeśli krwawienia połogowe są bardzo skąpe albo w ogóle zanikły, należy skonsultować się z lekarzem. Być może konieczne będzie zastosowanie leków na obkurczanie macicy. 7. Karmienie piersią po cesarce Przez pierwsze dni po cesarce karmienie piersią jest nieco utrudnione. Na początku kobiety potrzebują zwykle pomocy w przystawianiu dziecka do piersi i w znalezieniu wygodnej pozycji do karmienia. Do karmienia można usiąść na krześle z rękami na oparciach, a maluszka położyć na miękkiej poduszce na brzuchu. Można również poduszkę wraz z maluchem włożyć sobie pod pachę, tak by jego nóżki nie leżały na brzuchu mamy, lecz pod jej ramieniem. Drugą ręką główkę dziecka należy przysunąć do piersi i podtrzymać ją w tej pozycji. Bardzo wygodna jest także pozycja leżąca. Kobieta kładzie się na boku i przysuwa malucha do piersi. Na początku laktacja może być dość skąpa. Jednak nie ma powodów do obaw, na początku noworodek potrzebuje naprawdę niewiele mleka, żeby się najeść. Regularne przystawianie dziecka do piersi wzmaga produkcję mleka. W trzeciej lub czwartej dobie od porodu następuje nawał mleczny – piersi maksymalnie napełniają się pokarmem. Właśnie w tym okresie ilość mleka u matki jest największa. Należy pamiętać, aby nie starać się rozmasować piersi na siłę. W ciągu kilku dni ilość produkowanego pokarmu dopasuje się do apetytu dziecka. W początkowym okresie karmienia brodawki są niezwykle wrażliwe oraz nieco obrzmiałe i jest to całkowicie normalny stan. Jeśli jednak karmienie dziecka wywołuje ból przez cały czas, należy poradzić się położnej. Być może konieczna będzie zmiana techniki karmienia. Pobyt na oddziale położniczym po cesarskim cięciu trwa z reguły od trzech do sześciu dni. Zanim kobieta powróci do pełni zdrowia, upłynie około miesiąca do dwóch – w zależności od stanu zdrowia i szybkości dochodzenia do siebie. Joanna Krocz polecamyKomplikacje po cesarskim cięciu występują niezwykle rzadko. Mogą obejmować ból lub infekcję rany, opóźnienie procesu laktacji i karmienia piersią, a także krwawienia wewnątrzmaciczne. Cesarskie cięcie jest wykonywane w przypadku zagrożenia życia bądź zdrowia matki, i/lub dziecka. Warto pamiętać, że sporadycznie, w Polsce niemal wyłącznie w klinikach prywatnych, operacyjne zakończenie ciąży może być przeprowadzone na prośbę kobiety. Najczęściej decyzja o cesarce podejmowana jest w ostatniej chwili. Zobacz film: "Powikłania cesarskiego cięcia" spis treści 1. Nieplanowane cesarskie cięcie 2. Rekonwalescencja po cesarskim cięciu 3. Pielęgnacja rany po cesarskim cięciu 4. Dolegliwości po cesarskim cięciu rozwiń 1. Nieplanowane cesarskie cięcie Gdy kobieta wie wcześniej, że jej ciąża zakończy się porodem przez cesarskie cięcie, z reguły szybciej wraca do formy po porodzie, niż pacjentki, u których decyzja o porodzie zabiegowym zapadła w trakcie nieprawidłowo przebiegającej akcji porodowej. W przypadku planowanego zabiegu cesarskiego cięcia pacjentka ma szansę uniknąć dodatkowego bólu porodowego i wysiłku związanego z przebiegiem porodu, a także stresu spowodowanego obawami o dziecko. Jeśli cesarskie cięcie jest planowane wcześniej, przebiega ono w znieczuleniu przewodowym – podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Anestezjolog poprzez cienki cewnik zakładany do przestrzeni między oponami pokrywającymi rdzeń kręgowy podaje pacjentce leki, które powodują bezwład ciała od pasa w dół. Samo wkłucie nie boli, ale bywa nieprzyjemne. Kobieta dzięki znieczuleniu nie odczuwa bólu, ale pozostaje przytomna i jest świadoma tego, co dzieje się z nią oraz dzieckiem. Jeśli jednak wystąpią komplikacje porodowe, np. zaburzenia tętna płodu, zatrzymanie akcji porodowej czy brak odpowiedniego rozwarcia szyjki macicy, poród kończy się operacyjnie. Nieplanowane cesarskie cięcie przeprowadzane w tzw. trybie ostrym, wymaga znieczulenia ogólnego. Pacjentka jest usypiana pod narkozą, ponieważ nie ma czasu, by przygotować ją do znieczulenia przewodowego. Kiedy kobieta budzi się po operacji może odczuwać ból gardła, gdyż w czasie narkozy stosuje się intubację – w krtani umieszczana jest specjalna rurka umożliwiająca oddychanie. Czasami pojawiają się ból i zawroty głowy oraz wymioty – są to skutki znieczulenia ogólnego. Po nieplanowanej cesarce kobieta może czuć się osłabiona. Czasem w wyniku intubowania w płucach zalega wydzielina, co może prowokować do kaszlu. Kaszel powoduje często silny ból rany po cesarskim cięciu. Aby jednak uniknąć infekcji dróg oddechowych należy pozbyć się zalegającej wydzieliny – w celu zmniejszenia bólu rany można delikatnie odchrząkiwać na wydechu. PYTANIA I ODPOWIEDZI LEKARZY NA TEN TEMAT Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem: Jakie komplikacje przy piątym cięciu cesarskim - odpowiada lek. Katarzyna Lewicka Jakie komplikacje w wyniku pozostawionych szwów w ramie po cesarskim cięciu? - odpowiada dr n. med. Sławomir Kaczmarek Pojawianie się gorączki 4 dni po cesarskim cięciu z komplikacjami - odpowiada lek. Jarosław Maj Wszystkie odpowiedzi lekarzy 2. Rekonwalescencja po cesarskim cięciu Kobieta rodząca przez cesarkę przechodzi taki sam proces rekonwalescencji, jak kobieta po porodzie naturalnym. Przez pierwsze trzy tygodnie zmaga się z takimi dolegliwościami, jak wyczerpanie, skurcze macicy, bolesność i obrzmiałość piersi czy krwawienie połogowe. Po porodzie cesarskim należy jednak zwrócić szczególną uwagę na pielęgnację rany pooperacyjnej na podbrzuszu. Na ranę zakłada się specjalny opatrunek, który w razie potrzeby zmienia tylko położna lub lekarz. Opatrunek zostaje zdjęty zazwyczaj w drugiej dobie po operacji. W okolicy blizny można odczuwać miejscowy ból, ale jest to normalny objaw. Niepokojące są natomiast: duża bolesność rany mimo stosowania leków przeciwbólowych, zaczerwienie lub obrzmienie rany, ropny wyciek z rany, gorączka, intensywny ból w podbrzuszu. Takie symptomy po cesarskim cięciu należy natychmiast zgłosić lekarzowi. Czasem po znieczuleniu mogą występować takie komplikacje, jak zatory naczyniowe i zaburzenia krążenia krwi. 3. Pielęgnacja rany po cesarskim cięciu Opatrunku założonego na ranę bezpośrednio po zabiegu nie wolno moczyć. Biorąc prysznic należy osłaniać opatrunek, np. specjalnym plastrem aqua film. Kiedy rana na podbrzuszu się zagoi, bliznę można myć wodą i bezzapachowym, hipoalergicznym mydłem dla niemowląt. Bliznę należy przemywać dwa-trzy razy dziennie, a w razie silnej potliwości ciała nawet częściej. Ranę po cesarce trzeba dokładnie osuszać, najlepiej jednorazowym ręcznikiem. Można ją przecierać spirytusem salicylowym lub smarować maścią wygładzającą. W czasie gojenia się rany trzeba nosić lekkie ubrania z naturalnych tkanin. Ból przy dotykaniu blizny może się utrzymywać nawet kilka tygodni po operacji. Z każdym dniem staje się jednak coraz mniejszy. Gdy miejsce cięcia się zagoi, czemu towarzyszy uczucie swędzenia, odpadną strupki, a szwy zostaną usunięte (zwykle po tygodniu od zabiegu). Blizna nie powinna wówczas boleć, ale może dawać takie dziwne odczucia, jak mrowienie, pieczenie, drętwienie albo brak czucia w miejscu cięcia, co spowodowane jest przerwaniem nerwów przy przecinaniu powłok brzusznych. Taki stan może się utrzymywać wiele miesięcy po porodzie. Jedną z komplikacji porodu przez cesarskie cięcie jest bliznowacenie rany na podbrzuszu. W miejscu cięcia na skórze pojawiają się nieestetyczne zgrubienia, będące skutkiem przerostu tkanek. Bliznowiec rany pooperacyjnej nie jest groźny, ale brzydko wygląda. W takiej sytuacji należy poradzić się chirurga, który zaleci specjalne maści lub zabieg. 4. Dolegliwości po cesarskim cięciu Twierdzenie, że po cesarskim cięciu występują trudności z laktacją nie zawsze jest prawdziwe. Rzadko zdarza się, że wydzielanie mleka w piersiach się opóźnia. Zwykle po dwóch czy trzech dniach wszystko przebiega bez problemu. Na początku pokarmu może być mało, ale noworodek nie je zbyt dużo, a w razie potrzeby jest dokarmiany. W czasie karmienia piersią może nasilać się ból brzucha. Nie ma to jednak związku z cesarką – po porodzie naturalnym jest tak samo. W wyniku ssania piersi przez dziecko wydzielana jest oksytocyna, która powoduje silne obkurczanie się ścian macicy, co może powodować ból brzucha. Kiedy kobieta miała raz wykonane cesarskie cięcie, nie oznacza to, że będzie je miała wykonywane przy kolejnym porodzie. Ponownego cięcia można oczekiwać wtedy, gdy do pierwszego doszło z powodu poważnej choroby matki lub w wyniku niewspółmierności porodowej. Warto pamiętać, że przy każdym następnym cesarskim cięciu wzrasta ryzyko komplikacji: rozejścia się blizny w mięśniu macicy, silnego krwotoku wewnątrzmacicznego, infekcji wewnątrzmacicznej i uszkodzenia pęcherza moczowego. Współżycie płciowe po cesarskim cięciu można zwykle rozpocząć wcześniej niż po porodzie siłami natury, ponieważ nie ma obrażeń pochwy i krocza – lekarze zalecają sześciotygodniowy okres wstrzemięźliwości seksualnej po porodzie przez cesarkę. Więcej na ten temat dowiesz się w artykule: Ciąża po cesarce. Kiedy można bezpiecznie zajść w następną ciążę? polecamy
.